Winterse kou en doorbloeding


Door Jaap Huibers


Aan het begin van het nieuwe jaar kunnen we barre tijden beleven. Het kan bitter koud zijn, maar zelfs als het prachtig winterzonnetje schijnt, hebben toch best wel veel mensen last van die winterse kou. Lage temperaturen vragen om een gigantische aanpassing van ons lichaam.
 


Ons lichaam moet constant die 37 gr. Celsius bewaken. Dat is immers onze normale lichaamstemperatuur. Een heel boeiende vraag is deze: Hoe ontstaat warmte in het lichaam, want als je weet hoe warmte ontstaat kun je ook iets doen om die extreme kou van buitenaf het hoofd te bieden.

 

Op weg in een nieuw jaar zeg ik eerst: warmte in het lichaam wordt altijd heel positief en heel gunstig beïnvloed als er in uw denken en beleven erg veel welgemeend enthousiasme aanwezig is. Een enthousiast mens kan rooie oortjes van warmte en opwinding ervaren. Enthousiasme is als het ware de ‘geestelijke motor’ achter de warmteprocessen in uw lijf.

 

Maar hoe werkt dat warmtemechanisme nu op lichamelijk niveau? Warmte in het lichaam is het gevolg van de verbrandingsprocessen in de lichaamscellen. Voor dat verbrandingsproces is suiker in de vorm van glucose en zuurstof nodig. Glucose, dat bloedsuiker, is meestal wel voor handen. De zuurstof voorziening kan nog wel eens tekort schieten, omdat die zuurstofvoorziening afhankelijk is van de doorbloeding. Nu komen we bij de kern van het koude probleem. Mensen met een heel goede doorbloeding zullen veel minder last van de kou hebben dan mensen met een minder florissante doorbloeding. Mensen met een zeer goede doorbloeding hebben in hun spiercellen een betere zuurstofvoorziening, dus een betere verbranding, dus meer warmte.

 

Maar als je nu, vanwege bijv. je constitutie niet zo goed in je doorbloedingprocessen zit? Wat dan? Wel, dan biedt veel uit de natuur heel veel hulp. Er is een plant die in zijn bladeren het beeld van een super fijne vertakking vertoont, dat je met een beetje fantasie wel moet denken aan dat zeer fijn vertakte netwerk van z.g.n. haarbloedvaatjes in het lichaam. Die plant heeft de naam gekregen: Millefolium, of wel voluit in het Latijn: Achilea millefolium .
De naam geeft als het ware het wezen van de plant al aan: mille betekent duizend en folium betekent blad, dus duizend-blad.Tinctuur, gemaakt van de millefoliumplant, blijkt de bloedsomloop in juist die allerkleinste bloedvaatjes indringend te kunnen stimuleren.

 

Al vele jaren pas ik in mijn praktijk Millefolium toe bij suikerpatiënten, mensen bij wie de perifere bloedsomloop tgv. het gebruik van insuline ook gevaar loopt. Maar er is nog een plant die de bloedsomloop stimuleert. Dat is de Rozemarijn, in het Latijn Rosmarinus officinails. Met name een bad waaraan wat druppels rozemarijnolie is toegevoegd werkt heel stimulerend op de bloedsomloop en de doorbloeding in de allerkleinste bloedvaten. Let wel: vrouwen die een baby verwachten moeten maar geen rozemarijnolie gebruiken omdat het de doorbloeding, met name in en naar het onderlichaam te veel kan activeren en er dus een kans op abortus, een miskraam mogelijk is.

 

Wintertenen en handen kunnen ook gemasseerd worden met rozemarijnolie. Mocht u last hebben van dit euvel, dan zult u bij gebruik van rozemarijn ervaren hoe weldadig dat werkt.

Tenslotte nog een uiterst praktische raadgeving: als het zo koud is, als de afgelopen week, wel rook dan niet of zo min mogelijk, want nicotine heeft de eigenschap juist die kleinste bloedvaten te vernauwen. Laten we het maar op lekkere, frisse zuurstof houden. Dat is goed voor je lijf en je denkt er helder van. 
 

bron: Jaap Huibers, natuurgeneeskunde